Son Ütopya: Tarihte İnsan Hakları

Harvard Üniversitesi’nde tarih profesörü ve Humanity dergisi yayın kurulu üyesi Samuel Moyn tarafından derlenen Son Ütopya: Tarihte İnsan Hakları, başka bir dünyanın mümkün olduğu düşüncesi, bir ‘son ütopya’ mıdır, yoksa başkası olmayan bir dünyanın daha iyi ve ahlaklı hale getirilmesi çabası mıdır, sorularına yanıt arıyor.

916
PAYLAŞ

“İnsan hakları” dendiğinde herkesin aklına en üstün ahlak ilkeleri ve siyasi idealler gelir. Dahası bu yüceliğin insanlık tarihi kadar eski olduğu düşünülür. Fakat bu programın ne kadar yakın zamanda tedavüle girip yaygınlaştığının farkına varmak insanda çarpıcı bir etki bırakır. Bu siyasi idealin kendine bir alan açabilmesi için sadece ütopyaların değil, genel olarak siyasi projelerin ıskartaya çıktığı bir döneme, 20. yüzyılın son çeyreğine gelinmesi gerekiyordu. İnsan haklarının alamet-i farikası, 1970’lerde bir anda nereden geldiği anlaşılmadan sahneye çıkmış olmasıdır.

Son Ütopya: Tarihte İnsan Hakları adlı kitap; “İnsan hakları saf hümanist bir hareket midir? Devletlerin ya da hükümetlerin, özellikle de Soğuk Savaş döneminde, ihtilaf halinde oldukları diğer devletleri sıkıştırmak için başvurduğu bir koz olarak mı değer kazanmıştır, yoksa kerameti kendinden menkul bir taban hareketi midir? Başka bir dünyanın mümkün olduğu düşüncesinin yeni biçimi, bir ‘son ütopya’ mıdır, yoksa başkası olmayan bir dünyanın daha iyi ve ahlaklı hale getirilmesi çabası mıdır?” sorularına yanıt arıyor.

Koç Üniversitesi Yayınları (KÜY) tarafından yayımlanan ve Harvard Üniversitesi’nde tarih profesörü ve Humanity dergisi yayın kurulu üyesi Samuel Moyn tarafından derlenen, Son Ütopya: Tarihte İnsan Hakları, Firdevs Ev çevrisiyle dilimize kazandırıldı.

PAYLAŞ