Samimiyete açılan kapı: Kumbaracı

759
PAYLAŞ

Bir yokuş düşünün, iki tarafında 19. yüzyıldan kalma yıpranmış binalar yükseliyor. Karşılıklı camlardan asılmış çamaşırlardan gelen buram buram bahar kokusu sarmış etrafı. Bir yanda marangoz dükkanından dışarı taşan arabesk tınılar, diğer yanda da bir tiyatronun şen şakrak provasından çıkan oyuncular… Çocuklar yokuşun aşağısında top oynarken İtalyan turistler onların fotoğrafını çektikten sonra Berber Nizam’ın ısrarlarına dayanamayıp küçük dükkanında demli bir çayını içiyor. Manav, sebzelerinin tozunu alırken beşinci kattan sepet sarkıtan teyze bana el sallıyor. Bu anlattıklarım size tanıdık gelmiyorsa İstanbul’da İstiklal Caddesi’nden Tophane’ye inen Kumbaracı Yokuşu’na yolunuz hiç düşmemiş demektir. Farklı dünyaların tek bir çatı altında buluştuğu yokuşun adının Humbaracı’dan Kumbaracı’ya dönüşmesi belki de tesadüf değil. Bu yokuşun biriktirdiği öyle çok anı ve insan var ki!

Yazının devamı için: Urbanista Nisan Sayısı

PAYLAŞ